غزلگاه

از سر کوی تو هر کو به ملالت برود...

sajadenaseri — Fri, 06 Nov 2009 16:29:18 GMT

سلام به همه دوستان

امیدوارم حال همه خوب باشه

نخواستم ! نه مجال و نه بال و پر بی تو

کجا ؟ کجا بروم ؟ های همسفر بی تو

مسیر رفتنم آغاز میشود با مرگ

همینکه پا بگذارم به هر گذر بی تو

منی که شهر به شهر از پی تو آمدهام

نخواه تا بشوم باز دربهدر بی تو

به هر طرف بروم بی کسی کمین کردست

مرا پناه بده با خودت ببر ؛ بی تو ـ

ـ غروب کور ترین نقطههای شرقی من

طلوع دور ترین نقطههای غربی تو

اسیر در قفس حسرت است بی تردید

پرندهای که شود عازم سفر بی تو

تولدم مبارک

sajadenaseri — Thu, 29 Oct 2009 11:07:18 GMT

سلام

۸۸/۸/۸

تولدم مبارک

این یک خبر خوش است ، چشمت روشن

sajadenaseri — Fri, 21 Aug 2009 21:50:18 GMT

به نام خدا

ورود به ماه مبارک رمضان را به همه دوستان تبریک میگم . (التماس دعا)

مرخصی کم و زیاد نداره مثل برق میگذره .( ۲ روز دیگه باس برم)

این چند روز که با لطف دوستان خیلی بم خوش گذشت . (شکر)

خدا را شکر تهران جای خوبیه . انجمناشم به راه . خیلی حوصلم سر نمیره . ولی اصفهان و از اون مهمتر

زرین شهر و مبارکه واسه من بهشته ...

چرا حافظ چو میترسیدی از هجر ........... نکردی شکر ایام وصالش .(فال گرفتم )

نکته : بلا روزگاریه عاشقیت...

یه نکته دیگه : حرف خاصی به جز نوشته های بالا و پایین این نکته نیست .

غزل :

خنثی شده هر حمله من با پدافندت

خلع سلاح افتادهام امروز در بندت

اين جنگ جنگ توست با من جنگ من با من

تا اين نبرد تن به تن باشد خوشايندت

های ای جنايتكار جنگی ، آی زندانبان

چشمت اسيرم كرد و زجرم داد روبندت

بندر هوای شرجی اش را بر سر من ريخت

هی گريه ، هی تب ، روز و شب در فكر لبخندت

اي كاش باشم در مسير خندههايت تا

شيرين كند اوقات من را لشگر قندت

يك پارچه ديوانهی ديوانهام كرده ست

اي كاش می شد از نقاب صورتت كندت

بندر ، رهايم كردی اما اين مسافر را

خلخالهای دختری كرده ست پابندت

لینک های پیشنهادی :

بی باران باران

لی لی

یا حق

علم گل کاری به روی ماه علم ساده ایست

sajadenaseri — Sun, 29 Mar 2009 09:16:18 GMT

سلام

اگر دیر آمدم سرباز بودم...

نوروزتان پیروز...

ان شا الله که همه دوستان سلامت هستن...

تو این اوضاع و احوال که باید قدر مرخصی رو دونست، حرف زیادی واسه گفتن نیست.فقط دلتـنگــیــــــــم...

یک غزل که محصول چند روز مرخصیه

چه بخواهی چه نخواهی، عمرمان سر می شود

اوج خوشبختی ما با هم میسر می شود

شعر من بد نیست، میدانم، ولی با دیدنت

خوبی این واژه ها چندین برابر می شود

توی موهای تو امواج غزل بر می خورد

توی موهای تو دستانم شناور می شود

علم گل کاری به روی ماه علم ساده ایست

گونه ات با بوسه هایم جور دیگر می شود

شیطنت های مرا گفتی تلافی می کنی

باز تهدیدت به یک لبخند منجر می شود

مهربان تر گشته ای با من، به لطف عاشقی

زندگی هم با من و تو مهربان تر می شود

این شعر محاوره ای که در پادگان طرفدارهای زیادی پیدا کرد، تقدیم به دل تنگ همه سربازها

اشک دل تو چشممه نه اشک جا خواب و غذا

راستشو بخوای دله خواب و خوراک عاشقا

حالا تو همش بگو بشین و برپا، چی میشه؟

کل زندگی اینه:یه روز پایین،یه روز بالا

حالت شنا می گیرم کلی سینه خیز میرم

از جلو نظام، خبر دار طبق دستور شما

ولی اینا چیزی نیستن که اذیتم کنن

همه ی درد من اینه که دلم تنگه برا...

کسی که دوسش دارم،اون کسی که دوسم داره

جبر سربازی گذاشته فاصله میون ما

یه روزی تموم غصه های ما تموم میشه

دلمون خوشه به لطف و کرم خودت خدا

این رباعی زاده شده در سیزده به در، از آنجایی که مدت زیادی از به روز کردن نمی گذرد به این پست اضافه شد(۱۴/۱/۸۸)

این سیزدهم که دربدر می گردم

دنبال تو باز بی ثمر می گردم

امسال نیامدی و دست خالی

از ساحل رودخانه برمی گردم

موفق باشید

بعد از آن روز های تنهایی

sajadenaseri — Sun, 21 Dec 2008 21:51:18 GMT

به نام خدا

سلام

شب های اوایل زمستان خوش بگذره

امیدوارم حال همه دوستان خوب باشه

همونطور که قبلا گفتم دیگه باید یواش یواش کوله بارم رو ببندم برم سربازی.اگه خدا بخواد

صبح اعزامم. کد مرکز آموزشم 36 (نیروی زمینیه ارتش، افسریه تهران)البته تا اونجایی که

من اطلاع دارم.گاهی اوقات میزنه به سرشون هرجا دوست دارن میفرستن.تا ببینیم چی

میشه...

به جز آشخورو کچل و حرف های بالا و پایینی که بیرون از پادگان میزنن .از دو سه روز دیگه منم و یقلبی و

سهمیه طناب و کلی متلک دیگه که پایه خدمتا بم میگن.

حرف مشترک خیلی از دوستام و خانواده این بود که کچل که کردم عکس بگیرم تا یادگاری بمونه و

کسایی که نیستن کچلیه منو ببینن عکسو ببینن و بم بخندن.منم گفتم چشم.و اینجا هم عکسو میزارم

تا شما هم بخندین،مگه شما دل ندارین؟عکس داغ داغ. تا ماشینو از سرم بر داشتم عکس گرفتم.

خیلی وقته به روز نکردم.ولی تو این مدت بی کارم نبودم.بیست و سوم آبان با دوستان خانه ادبیات و

ارشاد مبارکه یه همایش تو مبارکه برگزار کردیم به اسم غزل امروز،خوشبختانه با مشکل خاصی مواجه

نشدیم. از حضور مهمان های محترمی مثل استاد محمد علی بهمنی،حسین عبدالوند،یوسف خوش

نظر،جواد زهتاب و خانم پانته آ. صفایی هم استفاده کردیم.من و حسام بهرامی و حامد عباسیان که

بمون خوش گذشت.جای باقی دوستان هم خالی. از تمام دوستانی که کمک کردند تشکر می کنم.

از همینجا از استاد بهمنی تشکر میکنم که درخواست منو قبول کردند و شعر زیر را خوندن:

دوستم داری می دانم ، باز دوست دارم که بپرسم گاهی

دوست دارم که بدانم امروز مثل دیروز مر ا می خواهی

از هوایت قفسم را پر کن تنگ دریاست برای ماهی

فرصتی تا بسراییم از هم بس کن از فلسفه های واهی

عشق عشق است چه بر لوحه زر بنویسند چه برگ کاهی

پرسش ازعقل فریبی ست به خویش تا جنون می دهدت آگاهی

غیر از آن کوچه ی بی شرح و نشان خانه ی دوست ندارد راهی

محمد علی بهمنی

برای این پست غزلی که برای روز همایش گفته بودم رو براتون میزارم:

از این همایش ها زیاد برگزار میشه ولی اونروز به خاطر دیدن یک عزیزی اونم بعد از مدت ها

به عنوان یکی از بهترین روزهای زندگیم حساب میشه...

تقدیم به همان عزیز

تا خدا آب زندگانی را بر لبت تازه تر گذاشته است

لب من را همیشه تشنه ی این شهد شیر و شکر گذاشته است

از بهار آمدی که سرتا پا میوه ی نو بر است اندامت

باغ سبزی که حسرت من را تا ابد پشت در گذاشته است

دست ها مانده در ترنجستان، لب ولی روی غنچه ای سرخ است

این منم! آدمی خیالاتی که تو را زیر سر گذاشته است

روز خلقت خدا در انسان ها روح خود را دمیده است اما

جلوه های الهی اش را در تن تو بیشتر گذاشته است

جای عشقت درون قلبم نیست قلب را می شود عوض بکنند

این پدیده نشسته در جانم روی جسمم اثر گذاشته است

هر کجا می روم دلم اما پیش تو مانده است مانند

مجرمی که برای برگشتن سندی معتبر گذاشته است

بی تو بودن به مرگ می ماند طبق این گفته شاعرت حالا

بعد از آن روزهای تنهایی مرگ را پشت سر گذاشته است

به خاطر رفتن به سر بازی کمتر میتونم به دوستان و نوشته های عزیزشون سر بزنم. معذرت خواهی منو بپذیرید.

دلم برای همتون تنگ میشه.

حلال کنید، التماس دعا، یا حق

دوباره بی تو به کابوس مبتلا شده است

sajadenaseri — Thu, 18 Sep 2008 18:20:18 GMT

به نام او

سلام

به روز میشوم

بعد از نوشته های زیر یک غزل چشم به راه چشم شماست

سید علی صالحی

(درست است که من

همیشه از نگاه نادرست و طعنه تاریک ترسیده ام

درست است که زیر بوته باد سر بر خشت خالی نهاده ام

درست است که طاقت تشنگی در من نیست

اما با این همه گمان مبر که در برودت این بادها خواهم برید !

خوردنی رو باس خورد، پوشیدنی رو باس پوشید،دیدنی رو باس دید،شنیدنی رو ...،خوندنی رو ...،.... باس....،.... رو باس برد، سربازی رو هم باس رفت.تا یکی دو ماه پیش با روح الله نورموسوی تو منطقه(پاتوق اهل دل) نشسته بودیم و به این شتری که قراره بخوابه می خندیدیم، الان آقای نورموسوی یه ماهی هست داره آش می خوره ، ایشالله تا یکی دو ماه دیگه منم میرم و با هم همپیاله میشیم. (کجایی روح الله، دلم برات تنگیده ،استاد کرباسیانم گفت دلش واسه خنده هات تنگ شده ، عزیزمی)

تو این ماه رمضونیه بیایید همدیگه رو دعا کنیم(فاز میده)

من هم دعاتان می کنم تا دیگر از هر نگاه نادرست نترسید

از هر طعنه تاریک نترسید

از پسین و پرده خوانی غروب

یا از هجوم نابهنگام لکنت و گریه نترسید

دوستتان دارم

ای سادگان صبور ، سادگان صبور !)

سید علی صالحی

یک غزل

اتاق 606 تختخواب یک نفره

هتل بدون ستاره عذاب یک نفره

اتاق خسته تر ازمن، من از خودم خسته

چقدر بی تو در این منجلاب یک نفره

میان آتش و هذیان تب تنم یخ کرد

که غرق خود کندم این مذاب یک نفره

و هیچ وقت از آن پنجره نمی افتد

نگاه ماه به این مرده آب یک نفره

و با زمینه ی قبلی به قتل فکر کنید

به مجرمی که در این ارتکاب یک نفره

حدود زندگی و مرگ را مشخص کرد

به انتخاب خودش ، انتخاب یک نفره

سیاه چاله مرا قوورت می دهد ، بعدش

خلاص می شوم از اضطراب یک نفره

و پنجره که تفم می کند به بیرون و

سقوط شش طبقه با شتاب یک نفره

هجوم لاشخوران به حیاط خلوت مرگ

برای خوردن مغز خراب فردی که-

- دوباره بی تو به کابوس مبتلا شده است

دوباره بی تو در این تخت ، خواب یک نفره

یا حق

تا شور و حالی عاشقانه پا بگیرد

sajadenaseri — Tue, 10 Jun 2008 02:39:18 GMT

با سلام

اولندش شرمنده ی همه بخاطر اینکه دیر به روز کردم

دومندش بیشتر شرمنده بخاطر کسانی که سر میزدند و می دیدند به روز نکردم

سومندش دست همتون درد نکنه

چهارمندش دست يكي دو نفر ديگه هم درد نکنه !؟ ...............خودم می دونم واسه چی

پنجمندش قالب وبلاگ رو به دستور چند تن از دوستان از جمله حسام بهرامی عوض کردم چشمو آزار

میداد(مردم آزار)

این چطوره؟ خود م که خوشم اومده

ششمندش

جای دوستانی که نبودند خالی

۲۶ و ۲۷ اردي بهشت یه همایش دو روزه برای بزرگداشت استاد تیمسار کرمی (خاک چمگردان) برگزار کردیم

خداروشکر خوب شد (بین خودمون بمونه اداره ارشاد ....- نگم بهتره-)

خلاصه بگم وقتی توی همایش بزرگانی چون محمد علی بهمنی -دکتر محمدحسین بهرامیان و همسرشون

خانم الهام جم زاد - بیژن ارژن - جواد ضمیری - پانته آ صفایی -امیر مرزبان- سید حمید رضا برقعی-

سید روح الله نورموسوی-وحید کیانی- سید مهران موسوی - حسام بهرامی -محمود قاسمی- حامد

عباسیان و از همه مهمتر خودم (البته من جزو کوچکانم) حضور به هم رسانند حسابش رو بکنید چی شده

اما چیزی که مشخص بود اینه که جای تیمسار بیشتر از همیشه خالی بود(خدایش بیامرزد)

الان سرم کمی خلوت شده وبه روز می کنم

یک غزل

تا شور و حالی عاشقانه پا بگیرد

از راه آمد در دل من جا بگیرد

تنها دلش می خواست بار غصه ها را

از شانه های شاعری تنها بگیرد

زاینده رود آمد به زیر پایش افتاد

تا لحظه ای در دست خود دریا بگیرد

ما هر دومان صیاد هم هستیم دیگر

فرقی ندارد، يا بگيرم يا بگيرد

اين قله ها نه آسمان پايين تر از ماست

در عشق وقتي كارمان بالا بگيرد

شايد همينكه اين غزل ها را بخواند

در چشم هايش واژه ها معنا بگيرد

وقتي نباشد فكر شعر نا تمامم

بد جور مي خواهد كه حالم را

موفق باشید

زاینده رود

sajadenaseri — Wed, 09 Apr 2008 10:43:18 GMT

به نام خدا

همیشه زاینده رود را به عنوان یک دوست می دانم و او هم مرا...

(( اگرچه زنده رود آب حیات است)) حافظ

همه جای ایران سرای من است

زاینده رودی قلب ایران از تو سبز است

از بختیاری تا سپاهان از تو سبز است

مانند من از بام ایران[1] آمدی تا _

_اینجا که شالیزار لنجان[2] از تو سبز است

(هی دی بلال[3] ایخونیم و دسمال ایچرخه[4])ء [5]

بالا بلند تیه کالون[6] اَ تو سوز*

با رنگ و رو یت عادتی دیرینه دارم

احساس گریه، شعر، باران از تو سبز است

آب حیات شعرهای خواجه هستی

سر زنده ای و جان انسان از تو سبز است

لبریز دود کافه های ساحلی ، من

وقتی بساط چای و قلیان از تو سبز است

هرچند تا دریا هزاران رود رفته

اما تو بردی که بیابان از تو سبز است

[1] - چهار محال بختیاری

[2] - شهرستانی در نزدیکی اصفهان- محل زندگی و بزرگ شدن من که برنج مرغوبی دارد و زاینده رود زیبایش کرده

[3]- دی بلال نوعی آواز بختیاری ست

[4] - دستمال بازی یک رقص بختیاری ست که دستمال های رنگی در دست می چرخد وزیبایی خاصی دارد

[5] - همیشه آواز دی بلال می خوانیم و دستمال در دست کسانی که می رقصند می چرخد.

[6] - تیه کال نامی بختیاری ست و معشوقه ای در ترانه ها و داستانهای بختیاری به معنای کسی که چشم ساده و معصومی دارد معنی چشم سبز هم می دهد.

*همان از تو سبز است به زبان بختیاری

ء که به رنگ سپید است فقط برای رفع مشکل ویرایشی ست

طنز کاندیداتوری

sajadenaseri — Tue, 01 Apr 2008 13:54:18 GMT

سلام

هر چند از حال و هواش گذشته ولی حال ندارم چهار سال صبر کنم

چهار رباعی طنز انتخاباتی:

کاندید شوند و هی رقابت بکنند

تا پیش روند و کار دولت بکنند

یک فصل زمستان چنان زور زنند

که چار بهار استراحت بکنند

***

چون عرصه تبلیغ به سر می آید

بر آدم کاندید خبر می آید

که غصه نخور همینکه مجلس بروی

هر قدر که خرج گشته در می آید

***

كانديد لبانش پر لبخند شده است

با جوجه كبابش دهنت بند شده است

امسال كه تحريم شده كشورمان

اي راي بگو مظنه ات چند شداست

***

آمد به كنار ما و لختي خنديد

مي گفت كه آقاي فلان شد كانديد

مجلس برود وضع همه خوب شود

من پول دهم ، شما به او راي دهيد

یا حق

زنده رود

sajadenaseri — Sun, 02 Mar 2008 22:42:18 GMT

سلام خدمت همه دوستان

اهل پیشگفتار نیستم

این اولین باریه که سپید تو بلاگ میزارم

تنها صحبتم اینه که نظر بدید و نقد یادتون نره

دارد باران می بارد

چترم را باز نمیکنی

زنده رود را غرق می شوم

خفه ام می کنی

گلویم می لرزد

شاید پا به پای این رود

با یاد لبخندی دور

اشک بر جا بوسه هات بلغزد

باران که تمام شد

ساده می خندم

در اینجا نظر لطف امیر عباس کرمی رو در باره من بخونید

من که خودم کلی حال کردم

موفق باشید